|
حضرت ابا عبدالله الحسين(عليه السلام) در سوم شعبان سال چهارم هجرى قمرى در مدينه متولد شد.
پدر بزرگوارشان حضرت على بن ابيطالب(عليه السلام) و مادر معظمه اش حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام) است. وقتى امام حسين(عليه السلام) متولد شد، پيامبر(صلى الله عليه وآله) فرمود: اى اسماء فرزند مرا بياور، اسماء بنت عميس، امام حسين(عليه السلام) را در جامه اى سفيد پيچيد و به خدمت پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) آورد، حضرت او را گرفت و در دامن مباركش گذاشت، به گوش راست اذان و به گوش چپ اقامه فرمود. جبرئيل نازل شد و عرض كرد: حق تعالى سلام مى رساند و مى فرمايد چون على به تو به منزله هارون به موسى است، پس او را به اسم پسر كوچك هارون نام گذار كه شَبير است و به عربى حسين مى شود. حضرت او را بوسيد و گريست، فرمود: مصيبتى عظيم براى تو در پيش است. خداوندا لعنت كن قاتل او را، اى اسماء اين خبر را به فاطمه مگو.
روز هفتم دوباره فرمود: فرزند مرا بياور، حضرت گوسفند سياه و سفيدى عقيقه كرد و سر امام را تراشيد و به وزن موى سرش نقره صدقه داد، فرمود: اى ابا عبدالله چه بسيار گران است بر من كشته شدن تو، و سپس بسيار گريست، اسماء عرض كرد: پدر و مادرم به فداى تو، اين چه خبريست كه در روز اول ولادت و امروز مى فرمائيد و گريه مى كنيد، حضرت فرمود: مى گريم بر اين فرزند خود كه گروهى ستمكار از بنى اميه او را خواهند كشت، خدا شفاعت مرا به ايشان نرساند، خداوندا، تو دوست دار حسن و حسين را و دوست دار هر كه دوست دارد ايشان را و لعنت كن هر كه آن را دشمن دارد، لعنتى كه آسمان و زمين را پر كند.(1)
ـــــــ
1-حوادث الايام، صفحه 164.
حضرت ابوالفضل العباس(عليه السلام) در چهارم شعبان سال 26 هجرى قمرى متولد شد. مادرش فاطمه بنت حَزام بن خالد كلابى است كه بعداً ام البنين ناميده شد. كنيه حضرت عباس(عليه السلام)، ابوالفضل، و لقبش سقّاست، ايشان چنان جمال زيبايى داشت كه به او قمر بنى هاشم مى گفتند. از ام البنين سه برادر ديگر براى ابوالفضل(عليه السلام) متولد شد كه هر سه در كربلا شهيد شدند.(1)
ـــــــ
1-حوادث الايام، صفحه 165.
در منتهى الآمال نقل شده: پيش از آن كه مسلمانان به ايران حمله كنند، شهربانو دختر يزدجرد، در خواب رسول خدا(صلى الله عليه وآله)را ديد كه با امام حسين(عليه السلام) داخل خانه شد و او را براى امام حسين(عليه السلام) خواستگارى كرد و تزويج نمود. شهربانو مى گويد: شب ديگر حضرت فاطمه(عليها السلام) را در خواب ديدم كه اسلام را به من تعليم داد و من در خواب مسلمان شدم. ايشان فرمود: به زودى به فرزندم حسين(عليه السلام) خواهى رسيد. زمانى كه در مدينه امام حسين(عليه السلام) را ديدم، دانستم كه همان شخصى است كه در خواب، پيامبر(صلى الله عليه وآله) مرا به عقد او در آورد. به اين سبب او را اختيار كردم.
حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) به امام حسين(عليه السلام) فرمود: بهترين شخص در روى زمين براى تو از اين زن متولد خواهد شد. امام زين العابدين(عليه السلام) در پنجم شعبان سال 38 هجرى قمرى متولد شد. كنيه ايشان ابوالحسن و ابومحمد و القاب مشهورش زين العابدين، سيّد الساجدين، سيّد العابدين، زكىّ، امين، سجاد و ذو الثفنات است.(1)
ـــــــ
1-حوادث الايام، صفحه 165.
جميع محاسن نسبى و حسبى، مجسمه فضل و شجاعت پسر شريفترين مردم و شهيد در كربلا، جگر گوشه اباعبد الله الحسين(عليه السلام)، على اكبر(عليه السلام)، در يازدهم شعبان سال 33 هجرى قمرى متولد شد. پدرش سيد الشهداء حسين بن على(عليه السلام) و مادرش ليلى دختر ابومرّه ثقفى بود. نام اين بزرگوار على و كنيه اش ابوالحسن است.
ايشان جوانى بسيار خوش صورت و شبيه ترين مردم به پيامبر(صلى الله عليه وآله) و در شجاعت مشهور بود، هرگاه از پشت ديوار حرف مى زد خيال مى كردند كه پيامبر است، وقتى پيامبر(صلى الله عليه وآله) را مى خواستند ياد كنند، به على اكبر(عليه السلام) نگاه مى كردند، و زمانى كه امام حسين(عليه السلام) براى صوت قرآن پيامبر(صلى الله عليه وآله) دلش تنگ مى شد، مى فرمود: على براى من قرآن بخوان.(1)
ـــــــ
1- حوادث الايام، صفحه 167.
|
