نیروی برق

نیروی برق: برای بالاتر از یک قرن، استفاده از سوزن های تزریقی روش اصلی انتقال دارو به بدن بوده است. اما این تکنیک سنتی، علاوه بر ایجاد درد، می تواند با خطرات عفونی و عوارض جانبی همراه باشد. پژوهشی جدید به بررسی راهکاری نوین پرداخته است که با بهره گیری از میکرونیدل ها و نانوداروها، امکان انتقال بدون درد و دقیق تر داروها را فراهم می آورد.
به گزارش نیروی برق به نقل از ایسنا، تزریق دارو به بدن بوسیله سوزن های سنتی، یکی از پرکاربردترین روش های درمانی در سرتاسر جهان است. بااین حال، این تکنیک محدودیت های قابل توجهی دارد؛ همچون درد ناشی از تزریق، که می تواند مانع از همکاری بیماران در روند درمان گردد. همین طور خطر انتقال عفونت بوسیله استفاده مجدد از سوزن، چالش بزرگی برای سیستم سلامت شمرده می شود. برای حل این مشکلات، دانشمندان بدنبال روش های نوین دارورسانی بوده اند. فناوری میکرونیدل که برای نخستین بار در دهه ۱۹۷۰ عرضه شد، یکی از امیدبخش ترین روش ها دراین خصوص است. این سوزن های ریز، با نفوذ به لایه های سطحی پوست، مسیر انتقال دارو را هموار می کنند، بدون آنکه به عمق پوست رسیده و گیرنده های درد را تحریک کنند.
از طرف دیگر، توسعه داروهای نانومقیاس، تحول مهمی در علم پزشکی شمرده می شود. نانوداروها به سبب ابعاد بسیار کوچک، می توانند ماده درمانی را با دقت بالایی به سلول های هدف برسانند. این فناوری نه فقط اثربخشی دارو را بیشتر می کند، بلکه میزان عوارض جانبی آنرا نیز کم می کند. بنابراین، ترکیب دو فناوری میکرونیدل و نانودارو، نگاهی امیدوارکننده برای افزایش کارآیی درمان های دارویی بشمار می رود.
در همین جهت، زینب باقری از دانشگاه شهید بهشتی به همراه یک همکار هم دانشگاهی، پژوهشی را در حوزه استفاده از میکرونیدل ها برای انتقال نانودارو انجام داده اند. این مطالعه که در فصلنامه پوست و زیبایی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران انتشار یافته است، بر بررسی قابلیت های این فناوری ترکیبی در انتقال دارو به بدن تمرکز دارد.
پژوهشگران در این پژوهش، با مرور منابع علمی، به بررسی چالش ها و مزایای استفاده از میکرونیدل های حاوی نانودارو پرداخته اند. آنها دریافتند که میکرونیدل ها می توانند بدون ایجاد درد، دارو را بطور مستقیم به پوست وارد کرده و جذب آنرا بهبود بخشند. همچنین، نانوداروها در مقایسه با داروهای سنتی، توانایی بالاتری در رساندن ماده درمانی به سلول های هدف دارند.
نتایج این پژوهش نشان می دهند که ترکیب این دو فناوری می تواند روشی کم تهاجمی و مؤثر برای درمان خیلی از بیماریها باشد. میکرونیدل ها با نفوذ کنترل شده در پوست، امکان عبور نانوداروها را از سد پوستی فراهم می کنند و به این ترتیب، میزان دسترسی دارو به بافت های موردنظر را می افزایند. این تکنیک همین طور می تواند عوارض جانبی ناشی از داروهای خوراکی یا تزریقی را کم کند.
علاوه بر این، محققان تاکید می کنند که استفاده از میکرونیدل های حاوی نانودارو، می تواند در درمان بیماریهای پوستی، عفونت ها و حتی برخی سرطان ها مفید باشد. چونکه این تکنیک اجازه می دهد دارو با دقت بالا به محل موردنظر برسد و از پخش شدن غیرضروری آن در بدن جلوگیری شود.
با وجود تمامی این مزایا، چالش هایی نیز در راه توسعه این فناوری وجود دارد. کنترل دقیق ابعاد و ساختار میکرونیدل ها، سازگاری نانوداروها با این ساختارها و اطمینان از ایمنی و پایداری آنها در بدن، همچون موانعی هستند که باید برطرف شوند. همچنین، تولید انبوه میکرونیدل های حاوی نانودارو، نیازمند روش های مقرون به صرفه و کارآمد است که هنوز در مرحله مطالعه و توسعه قرار دارند.
به رغم این چالش ها، این فناوری پتانسیل بالایی برای بهبود روش های درمانی دارد. محققان امیدوارند که با پیشرفت های بیشتر در این عرصه، میکرونیدل ها و نانوداروها بتوانند به قسمتی از درمان های روزمره تبدیل شوند و تجربه ای بدون درد و مؤثرتر را برای بیماران فراهم آورند.

منبع: yedc.ir